PolishEnglishDeutsch
  • Sulecin
  • Sulecin
  • Sulecin
  • Sulecin
  • Sulecin
  • Sulecin
  • Sulecin
  • Sulecin
  • Sulecin
Start > Wypoczywaj w Sulęcinie >
  •  

    bip

  • urzad woj

  • lubuskie

  • starostwo powiatowe

  • logo EPEV

  • youtube

  • facebook


Pomniki przyrody

Na terenie Gminy Sulęcin znajduje się prawie 70 pomników przyrody.  Są wśród nich pojedyncze drzewa i  głazy narzutowe,  grupy drzew oraz powierzchniowy pomnik przyrody – Cisy Łagowsko-Sulęcińskie.  Poniżej znajdują się opisy wybranych pomników przyrody.

 
Gołębi Kamień i Koźli Kamień

Read moreNa morenowych wzgórzach okalających Sulęcin znajduje się wiele głazów narzutowych, pozostawionych kilkanaście tysięcy lat temu przez ostatni lodowiec skandynawski. Na jednym z nich, zwanym Głaźnikiem lub Gołębią Górą o wysokości 168 m n.p.m. znajdują się dwa głazy narzutowe. Większy gnejsowy, będący pomnikiem przyrody, mierzący 1,8 m wysokości i 9,7 m obwodu zwany jest Gołębim Kamieniem. Jeszcze do niedawna z Gołębiego Kamienia można było podziwiać panoramę Sulęcina, leżącego w dolinie Postomii. Dzisiaj wzgórze to porasta sosnowy las.

Read more...
 
Cisy Łagowsko-Sulęcińskie

Cis pospolity (Taxus baccata – łac.) należy obecnie do najrzadszych gatunków drzew w Europie i podlega w Polsce ścisłej ochronie gatunkowej. Ze względu na cenne drewno barwy wiśniowej, cis od wieków był nadmiernie eksploatowany. Stało się to przyczyną jego prawie całkowitego wyginięcia. Cis jest dwupiennym drzewem iglastym, dorastającym do wysokości 15-20 m. Kwitnie w marcu i kwietniu, a nasiona, dojrzewające jesienią, otoczone są mięsistą osnówką koloru czerwonego, która jest jedyną częścią rośliny nie zawierającą trującego alkaloidu - taksyny. Cis rośnie powoli i jest długowieczny. Może osiągać wiek ponad 1000 lat.

Read more...
 
Aleja i grupa daglezji zielonych na terenie poligonu Wędrzyn

Daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii – łac.) to zimozielone, żywiczne drzewo osiągające wysokość od 30 do 100 m, przeważnie około 75 m. Najwyższe, ścięte pod koniec XIX wieku, miało 130 m, a najgrubsze 470 cm średnicy pnia. Daglezja pokrojem i ułożeniem gałęzi przypomina świerk pospolity. Kora na młodych drzewach jest gładka z pęcherzykami żywicy. Stara kora jest gruba (do 60 cm), ciemna i głęboko spękana. Roztarte igły daglezji pachną jabłkami lub pomarańczami. Kwiaty daglezji są jednopienne. Szyszeczki męskie zwisają, żeńskie sterczą, zwisając dopiero w kilka tygodni po zapłodnieniu. Charakterystyczne szyszki, z długimi trójzębnymi łuskami wspierającymi, przylegającymi do łusek nasiennych, osiągają długość 7-10 cm.

Read more...
 
Dęby szypułkowe przy ul. Chrobrego w Sulęcinie

Dęby szypułkowe (Quercus robur) przy ul. Chrobrego w Sulęcinie o obwodach 356 i 440 cm. Gatunek typowy dla rodzaju dębów, obejmującego drzewa liściaste z rodziny bukowatych. Występuje w Europie oraz południowo-wschodniej Azji. W Polsce bardziej pospolity od dębu bezszypułkowego. Ceniony ze względu na wytrzymałe, twarde i trwałe drewno. Jest gatunkiem długowiecznym, żyje ponad 700 lat. Ze względu na okazałe rozmiary jakie osiąga, sprawia majestatyczne wrażenie i dlatego odgrywa istotną rolę w symbolice i dawniej w kultach religijnych. Jest symbolem długowieczności, dostojeństwa i siły. Szacowany wiek drzew to około 200 lat.

 
Platan klonolistny przy ul. Wiejskiej w Sulęcinie

Platan klonolistny (Platanus hispanica)  przy ul. Wiejskiej w Sulęcinie o obwodzie  467 cm – gatunek drzewa z rodziny platanowatych. Roślina jest powszechnie uważana za mieszańca międzygatunkowego pomiędzy platanem wschodnim i platanem zachodnim. Pierwszy z nich pochodzi z Europy południowo-wschodniej, a drugi z Ameryki Północnej i po raz pierwszy został opisany na początku XVIII w. Uprawiany w całej Europie. Drzewo to posiada jedną z największych koron spośród drzew rosnących w tej okolicy.

 
Buk zwyczajny przy ulicy Pałacowej w Sulęcinie

Buk zwyczajny (Fagus sylvatic) odmiana Purpurowa przy ulicy Pałacowej w Sulęcinie o obwodzie 463 cm – gatunek drzewa należący do rodziny bukowatych. Występuje w stanie dzikim w prawie całej Europie (oprócz części południowo-wschodniej). Przez Polskę przebiega północno-wschodnia granica zasięgu. W Polsce zachodniej i południowej buk jest jednym z podstawowych drzew tworzących lasy. Poza zwartą granicą zasięgu znajdują się liczne pojedyncze.  Dorasta do ok. 25-30 m wysokości (wyjątkowo 45 m). Korona gęsta, szeroka, nisko osadzona, jeżeli drzewo rośnie samotnie, u drzew rosnących w zwartych drzewostanach, pnie są wysokie (bez bocznych gałęzi). Osiąga wiek do 350 lat. Przybliżony wiek drzewa to około 200 lat.

 
Buk zwyczajny w okolicy Wielowsi

Buk zwyczajny (Fagus sylvatic) w okolicy Wielowsi o obwodzie 500 cm – gatunek drzewa należący do rodziny bukowatych. Występuje w stanie dzikim w prawie całej Europie (oprócz części południowo-wschodniej). Przez Polskę przebiega północno-wschodnia granica zasięgu. W Polsce zachodniej i południowej buk jest jednym z podstawowych drzew tworzących lasy. Poza zwartą granicą zasięgu znajdują się liczne pojedyncze.  Dorasta do ok. 25-30 m wysokości (wyjątkowo 45 m). Korona gęsta, szeroka, nisko osadzona, jeżeli drzewo rośnie samotnie, u drzew rosnących w zwartych drzewostanach, pnie są wysokie (bez bocznych gałęzi). Osiąga wiek do 350 lat. Przybliżony wiek drzewa to około 250 lat.

 
Lipy szerokolistne w Zarzyniu

Lipy szerokolistne (Tilia platyphyllos) w Zarzyniu o obwodach 397, 336 i 349 cm – gatunek drzewa należący do rodziny ślazowatych. Występuje w Europie i w Turcji. W Polsce występuje głównie na południu i jest rzadsza od lipy drobnolistnej. Duże drzewo liściaste, osiągające wysokość do 40 m. Korona jest gęsta i rozłożysta. Szerokość pnia może dochodzić nawet do 5 m, a obwód do 16 m. Drzewo długowieczne – może żyć nawet 1000 lat. Gałązki roczne często są owłosione. Kora szarobrązowa, mniej popękana, niż u lipy drobnolistnej. Szacowany wiek wskazanych drzew to około 200 lat.

 
Dąb szypułkowy w Drogominie

Dąb szypułkowy (Quercus robur) w Drogominie o obwodzie  325 cm – gatunek typowy dla rodzaju dębów, obejmującego drzewa liściaste z rodziny bukowatych. Występuje w Europie oraz południowo-wschodniej Azji. W Polsce bardziej pospolity od dębu bezszypułkowego. Ceniony ze względu na wytrzymałe, twarde i trwałe drewno. Jest gatunkiem długowiecznym, żyje ponad 700 lat. Ze względu na okazałe rozmiary jakie osiąga, sprawia majestatyczne wrażenie i dlatego odgrywa istotną rolę w symbolice i dawniej w kultach religijnych. Jest symbolem długowieczności, dostojeństwa i siły. Szacowany wiek drzewa rosnącego w okolicy Drogomina to około 150 lat.

 
Dąb szypułkowy w okolicy Wielowsi

Dąb szypułkowy (Quercus robur) w okolicy Wielowsi o obwodzie 715 cm – gatunek typowy dla rodzaju dębów, obejmującego drzewa liściaste z rodziny bukowatych. Występuje w Europie oraz południowo-wschodniej Azji. W Polsce bardziej pospolity od dębu bezszypułkowego. Ceniony ze względu na wytrzymałe, twarde i trwałe drewno. Jest gatunkiem długowiecznym, żyje ponad 700 lat. Ze względu na okazałe rozmiary jakie osiąga, sprawia majestatyczne wrażenie i dlatego odgrywa istotną rolę w symbolice i dawniej w kultach religijnych. Jest symbolem długowieczności, dostojeństwa i siły. Szacowany wiek drzewa rosnącego w okolicy Wielowsi to 250 lat. Prawdopodobnie jest to najstarsze drzewo i najgrubsze drzewo rosnące na terenie Gminy Sulęcin.

 


Page 1 of 2
powrót
Dariusz Ejchart burmistrz wita jasne
Serdecznie witam na stronie internetowej Gminy Sulęcin. Życzę przyjemnej lektury i zapraszam do odwiedzenia urokliwej Ziemi Sulęcińskiej.
Burmistrz Sulęcina
Dariusz Ejchart
budzet
samorzad